مدرسه

سلام.

معصومه خوابش نمیبره،

رفته بغل باباش، باباش براش شعر میخونه.

یکی از شعرایی که خوند، شعر عموپورنگ بود.

میگفت

یک و دو و سه، یک و دو و سه، هرکی میره به مدرسه

یک و دو و سه، یک و دو و سه، باید سر وقت برسه.

یادتونه شعره رو؟!

آره بچه های عزیزم! یه زمانی ما در هر شرایطی میرفتیم مدرسه و باید سر وقت میرسیدیم.